Katar sienny, czyli alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (alergiczny nieżyt nosa), jest to zapalenie błony śluzowej nosa wywołane procesem alergicznym.

Alergia to nadmierna, nieprawidłowa reakcja organizmu na czynniki, które dla zdrowych osób nie są szkodliwe.

Katar sienny można podzielić na:

  • okresowy, gdy objawy występują w okresie pylenia roślin
  • całoroczny, który wywołują alergeny, takie jak roztocza kurzu domowego, pleśnie, sierść zwierząt.

OBJAWY KATARU SIENNEGO

Główne objawy okresowego, alergicznego nieżytu nosa:

  • wypływająca z nosa wodnista, śluzowa wydzielina
  • upośledzona drożność nosa
  • kichanie.

Główne objawy całorocznego, alergicznego nieżytu nosa

  • gęsta wydzielina, spływająca po tylnej ścianie gardła
  • uczucie „świądu” w nosie i spojówkach
  •  łzawienie oczu.

PRZYCZYNY KATARU SIENNEGO

Alergeny wywołujące katar sienny

  • wziewne:
    • pyłki traw
    • pyłki drzew
    • pyłki chwastów
    • roztocza kurzu domowego
    • sierść zwierząt (głównie kota, psa)
    • grzyby (pleśnie)
  • leki
  • alergeny zawodowe: np. lateks
  • zanieczyszczenie powietrza:
    • dwutlenek siarki
    • spaliny samochodowe
    • dym tytoniowy.

DIAGNOSTYKA KATARU SIENNEGO

Diagnostyka opiera się na dokładnym zebraniu wywiadu, gdyż często już z niego można wywnioskować, co jest przyczyną alergii. W celu potwierdzenia lub znalezienia alergenu wykonuje się tzw. testy punktowe. Polegają one na wprowadzeniu do naskórka bardzo małej ilości alergenu na-kropionego wcześniej na przedramię. Po 15-20 minutach odczytuje się, jak silną reakcję zapalną wywołał dany antygen.

LECZENIE KATARU SIENNEGO

Leczenie prowadzone jest przez lekarza alergologa. Najlepszą metodą walki z alergią jest unikanie kontaktu z alergenem. Niestety, tylko w niektórych przypadkach jest to wykonalne, np. gdy uczula sierść. W okresie pylenia danych roślin pozostaje jak najczęstsze przebywanie w pomieszczeniach zamkniętych i rezygnacja ze spacerów, np. do lasu.

W leczeniu stosuje się preparaty przeciwhistaminowe, które chory przyjmuje albo w okresie pylenia uczulających go roślin, albo przez cały rok. Próby wyleczenia, a przynajmniej złagodzenia objawów podejmuje się poprzez odczulanie.

Polega ono na podawaniu podskórnie bardzo małej ilości alergenów w kolejnych dawkach we wzrastającym stężeniu. W ten sposób niejako hartuje się układ immunologiczny w kontakcie z danym alergenem. Leczenie trwa ponad 3 lata, a kolejne dawki podaje się początkowo w odstępie tygodniowym, następnie co 4-6 tygodni.

Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkiej reakcji ogólnoustrojowej odczulanie można przeprowadzać jedynie w specjalistycznych poradniach.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • prawidłowo oczyszczać nos: często, lekko i każdy przewód nosowy oddzielne
  • przeprowadzić szczegółowe badania lekarskie
  • unikać, jeśli to możliwe, kontaktu z alergenem
  • zrezygnować ze spacerów po lesie w trakcie pylenia roślin, na które jest się uczulonym.

 NIE NALEŻY:

  • bagatelizować objawów
  • palić papierosów, gdyż dym papierosowy dodatkowo podrażnia śluzówkę jamy nosowej
  • przebywać w otoczeniu zwierząt, których sierść może uczulać (psy, koty).