Zapalenie cewki moczowej i pęcherza moczowego jest najczęstszą dolegliwością ze strony układu moczowego, ma przeważnie podłoże bakteryjne lub wirusowe. Proces zapalny obejmuje błonę śluzową cewki lub pęcherza moczowego, w poważniejszych przypadkach może dojść do zajęcia całej ściany pęcherza.

W przypadku rozszerzenia zakażenia na cały układ moczowy zapalenie pęcherza może okazać się niebezpieczne. Zapalenia pęcherza moczowego należą, obok przeziębień, do najczęstszych zachorowań infekcyjnych.

OBJAWY ZAPALENIA CEWKI I PĘCHERZA

  • uczucie parcia na pęcherz
  • częste oddawanie niewielkich ilości moczu
  • ból i pieczenie podczas oddawania moczu
  • bóle i skurcze w okolicy pęcherza moczowego
  • obecność krwi w moczu
  • nieprzyjemny zapach moczu
  • zmętnienie moczu
  • gorączka i złe samopoczucie.

PRZYCZYNY ZAPALENIA CEWKI I PĘCHERZA

Cewka moczowa kobiet (długość 3-5 cm) jest wyraźnie krótsza niż u mężczyzn (około 20 cm), co pozwala na łatwiejsze wnikanie zarazków w miejsce docelowe, przez co kobiety i dziewczęta znacznie częściej zapadają na zapalenia niż chłopcy i mężczyźni.

Zakażenie układu moczowego jest najczęściej spowodowane przez bakterie Escherichia Coli – pałeczki okrężnicy pochodzące z jelita grubego.

Czynniki ryzyka sprzyjające zakażeniu pęcherza moczowego:

  • nieprawidłowości w budowie układu; moczowego (wrodzone wady)
  • zaburzenia metaboliczne, np. cukrzycą;
  • ciąża (płód uciska na moczowody, j utrudniając odpływ moczu)
  • zapalenie pochwy
  • obniżenie narządu rodnego kobiety
  • przerost gruczołu krokowego
  • brak higieny osobistej lub nieodpowiednie dbanie o nią
  • obecność kamieni lub innych przeszkód w drogach moczowych
  • cewnikowanie pęcherza
  • współżycie seksualne.

DIAGNOSTYKA ZAPALENIA CEWKI I PĘCHERZA

W większości przypadków zapalenie pęcherza moczowego nie prowadzi do groźnych powikłań. Jednak nieleczone zapalenie może sprzyjać przemieszczaniu się bakterii, prowadząc do odmiedniczkowego zapalenia nerek, co objawia się najczęściej obecnością krwi w moczu (krwiomocz), gorączką, dreszczami i mdłościami.

Na uszkodzenie nerek narażone są najczęściej małe dzieci oraz osoby starsze.

Badania wskazane w diagnostyce zapalenia pęcherza moczowego:

  • badanie ogólne moczu (m.in. ciężar właściwy moczu, obecność białka, krwinek czerwonych i leukocytów)
  • morfologia krwi (ocena stężenia kreatyniny, mocznika w surowicy, jonogram, OB)
  • posiew moczu (ocena bakteriologiczna) Z urografia
  • USG dróg moczowych.

Jeżeli jednak objawy choroby, mimo leczenia, nie ustępują i do tego dołącza gorączka, bóle krzyża lub pojawia się krew w moczu, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

LECZENIE ZAPALENIA CEWKI I PĘCHERZA

Leczenie opiera się na stosowaniu antybiotyków w oparciu o wynik antybiogramu. W zależności od czynnika chorobotwórczego (określonego na podstawie badania bakteriologicznego), wywołującego zapalenie pęcherza, stosuje się odpowiednie leki przeciwbakteryjne.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • pić duże ilości płynów, aby zwiększyć ilość moczu oraz „wypłukać” bakterie, zaleca się napary z następujących ziół:
    • liść brzozy
    • ziele skrzypu
  • spożywać witaminę C oraz napoje zakwaszające mocz (kwaśne środowisko hamuje rozwój bakterii), np. rozcieńczony sok z cytryny
  • pić sok żurawinowy.

W celu zapobiegania zapaleniom pęcherza:

  • całkowicie opróżniać pęcherz przy oddawaniu moczu
  • utrzymywać odpowiednią higienę osobistą
  • podcierać się w kierunku od cewki moczowej do odbytu (nigdy odwrotnie), gdyż zmniejsza to możliwość przenoszenia bakterii do cewki myć się przed i po stosunku płciowym oraz oddawać mocz tuż po współżyciu; pozwala to wypłukać bakterie z ujścia zewnętrznego cewki moczowej
  • pić duże ilości wody zwykłej lub mineralnej oraz herbatki owocowe unikać wychłodzenia organizmu, np, przez mokry strój kąpielowy, zimne stopy.

 NIE NALEŻY:

  • powstrzymywać oddawania moczu, ponieważ sprzyja to zakażeniu dróg moczowych
  • stosować kosmetyków drażniących śluzówkę przedsionka pochwy i cewki moczowej
  • siadać na zimnym podłożu i doprowadzić do oziębienia ciała
  • spożywać:
    • kawy
    • napojów zawierających kofeinę
    • pikantnych przypraw

Produkty te mogą powodować podrażnienie ścian pęcherza moczowego.

Zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce zapaleń dróg moczowych pomocne są terapie ziołowe:

Herbatki moczopędne z:

  • liści brzozy
  • skrzypu polnego
  • nawłoci
  • korzeni i owoców pietruszki
  • rdestu ptasiego
  • pokrzywy

Zioła działające dezynfekująco:

  • • liście mącznicy
  • • liście borówki brusznicy
  • • owoce jałowca

Preparaty, takie jak:

  • urogran – granulat z ziół moczopędnych (ziele nawłoci, skrzypu, liść brzozy, korzeń lubczyka) stosowany w stanach zapalnych dróg moczowych i przy skąpomoczu
  • urosan – mieszanka moczopędna (ziele skrzypu, liść brzozy, liść mącznicy, korzeń cykorii) stosowana w przewlekłych infekcjach pęcherza moczowego
  • urosept – drażetki (zawierające wyciąg z korzenia pietruszki, liści brzozy i borówki brusznicy) stosowane w zakażeniach układu moczowego
  • nerfobinisol – płyn (zawierający soki z krwawnika, brzozy, mniszka, nawłoci, skrzypu i pokrzywy) o działaniu moczopędnym, ułatwiający wydalanie kwasu moczowego.

 

Rak pęcherza moczowego

Rak pęcherza moczowego
Rak pęcherza moczowego to złośliwy nowotwór pęcherza moczowego, wywodzący się z nabłonka przejściowego. Najczęściej umiejscawia się w dnie pęcherza moczowego ...
Czytaj Dalej

Rak nerki

Rak nerki
Rak nerki to nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego. Wywodzi się z cewek bliższych, najczęściej w górnym biegunie nerki. Występuje częściej u ...
Czytaj Dalej

Kamica nerkowa

Kamica nerkowa
Kamica nerkowa spowodowana jest powstawaniem w układzie moczowym (nerkach, moczowodach, pęcherzu moczowym, cewce moczowej) kamieni składających się ze związków organicznych ...
Czytaj Dalej

Nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu
Nietrzymaniem moczu nazywa się niezależne od woli człowieka, niekontrolowane oddawanie moczu, najczęściej spowodowane zaburzeniami pracy dolnych dróg moczowych, głównie pęcherza ...
Czytaj Dalej