Łupież łojotokowy opisuje się jako drobno płatowe złuszczanie skóry gładkiej lub owłosionej skóry głowy z różnie nasilonym łojotokiem.

OBJAWY ŁUPIEŻU ŁOJOTOKOWEGO 

Łupież owłosionej skóry głowy:

Zwykły:

  • drobne, białe łuski, zlokalizowane na niezmienionej zapalnie skórze.

Tłusty:

  • żółte, tłuste strupy, mocno przylegające do podłoża
  • stan zapalny skóry
  • przerzedzenie włosów
  • świąd.

Najczęstsze lokalizacje zmian:

  • skóra głowy
  • brwi
  • rzęsy
  • skóra twarzy
  • kończyny.

Łupież skóry gładkiej jest zlokalizowany najczęściej na twarzy oraz kończynach i ma charakter białych, dobrze odgraniczonych ognisk. Występuje zwykle u dzieci.

PRZYCZYNY ŁUPIEŻU ŁOJOTOKOWEGO 

Podłożem choroby jest łojotok. Ważną rolę w powstawaniu choroby odgrywa również zakażenie grzybem drożdżopodobnym.

DIAGNOSTYKA

Chorobę rozpoznaje się na podstawie:

  • wywiadu lekarskiego
  • analizy stwierdzonych objawów klinicznych
  • wnikliwego badania lekarskiego.

LECZENIE

Należy zasięgnąć porady lekarskiej, jeśli łupież utrzymuje się lub występują objawy towarzyszące (nasilony świąd skóry głowy, zmiany skórne o innym niż opisany charakterze).

Leczenie jest długotrwałe i opiera się na stosowaniu płynów i kremów oraz szamponu z ketokonazolem.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • w przypadku łupieżu zwykłego stosować łagodne szampony przeciwłupieżowe do codziennej pielęgnacji
  • w przypadku łupieżu zwykłego o znacznym nasileniu stosować szampony zawierające mieszaninę dziegci, działające przeciwświądowo
  • w łupieżu tłustym stosować szampony zawierające ketokonazol.

 NIE NALEŻY:

  • zapominać o codziennej pielęgnacji ciała i dbałości o higienę osobistą
  • stosować ketokonazolu w ciąży ani podczas karmienia piersią bez konsultacji lekarskiej.