Hipochondria to potoczna nazwa zaburzenia hipochondrycznego, należącego do grupy zaburzeń nerwicowych. Niegdyś funkcjonowała nazwa nerwica hipochondryczna.

Istotą choroby jest silne, stałe przekonanie pacjenta o cierpieniu na poważną chorobę oraz nadmierne skupienie na własnym ciele i niepoddawanie się argumentom lekarzy, że przedstawiane dolegliwości i skargi nie są objawem jakichkolwiek zaburzeń czy uszkodzeń organizmu.

W mowie potocznej często pojawia się słowo „hipochondryk” jako określenie człowieka nadmiernie przejmującego się własnym zdrowiem. Zwykle jest wypowiadane z politowaniem i zniecierpliwieniem w głosie. Jednak hipochondria wymaga leczenia, poważnie zaburza normalne funkcjonowanie chorego i często wiąże się z dużym cierpieniem.

OBJAWY HIPOCHONDRII

  • przekonanie chorego, że cierpi na co najmniej jedną poważną chorobę (roz-poznaje u siebie chorobę)
  • dominacja zainteresowania własnym zdrowiem
  • uporczywe skargi na różne dolegliwości
  • skupienie uwagi na jednym lub dwóch narządach (np. serce i żołądek)
  • interpretowanie normalnych, fizjologicznych objawów czy doznań jako nienormalne, nieprawidłowe i przykre
  • w dolegliwościach – dominacja uczucia bólu o różnej lokalizacji
  • wymuszanie badań diagnostycznych i przeprowadzenia terapii (niekiedy interwencji chirurgicznej)
  • częste wizyty u lekarzy i w szpitalu
  • odrzucanie przez chorego logicznych argumentów lekarzy
  • często występowanie lęku lub depresji.

Stałe przekonanie o istnieniu choroby i nadmierna koncentracja na swoim stanie zdrowia powodują zaburzenie codziennej aktywności życiowej oraz wywołują cierpienie. Dlatego chory szuka pomocy u lekarzy i „uzdrowicieli”, często zmieniając gabinety.

Obiektywne wyniki badań obrazowych i laboratoryjnych oraz zapewnienia lekarzy, że nie ma podstaw do rozpoznania choroby, nie przekonują chorego i upiera się on przy swoich dolegliwościach.

PRZYCZYNY HIPOCHONDRII

Hipochondria rzadko występuje jako samodzielny zespół chorobowy. Zwykle towarzyszy innym zaburzeniom psychicznym:

  • depresji
  • schizofrenii
  • psychozie urojeniowej.

Przyczyny nie są znane, jednak istnieje kilka teorii, które próbują wyjaśnić powstanie zaburzenia. Jedna z nich mówi, że przyjęcie roli chorego w przypadku wydawałoby się nierozwiązalnych, trudnych problemów życiowych pozwala uniknąć stawienia im czoła i obowiązku ich rozwikłania.

Osoby cierpiące na hipochondrię przyjmują często samowolnie lekarstwa, co może być bardzo niebezpieczne dla ich zdrowia.

DIAGNOSTYKA HIPOCHONDRII

Diagnozowanie choroby jest trudne i trwa długo. Skargi i dolegliwości chorego nie wynikają z obecności choroby somatycznej, jednak zwykle przeprowadzane są szczegółowe badania diagnostyczne, by nie przeoczyć poważnego schorzenia. Wówczas chory utwierdza się w przekonaniu, że jest ciężko chory i tak powstaje błędne koło.

LECZENIE HIPOCHONDRII

Przy podejrzeniu zaburzenia hipochondrycznego należy zasięgnąć porady lekarza psychiatry. W leczeniu hipochondrii stosuje się psychoterapię (np. terapię muzyką, tańcem) oraz leki przeciwdepresyjne. Chory musi nauczyć się żyć ze swoją chorobą oraz normalnie funkcjonować w społeczeństwie.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • wykonywać różne badania, aby wykluczyć choroby, które się podejrzewa
  • okazywać zrozumienie i cierpliwość w stosunku do osoby cierpiącej na hipochondrię
  • przekonać chorego do badania psychiatrycznego.

 NIE NALEŻY:

  • lekceważyć ani wyśmiewać chorego
  • na siłę przekonywać chorego, że jego objawy są urojone
  • samodzielnie decydować o rodzaju i ilości przyjmowanych lekarstw.

 

Autyzm (Zespół Kannera)

Autyzm (Zespół Kannera)
Autyzm to zaburzenie rozwojowe, które rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie - zwykle przed ukończeniem 3. roku życia. Przyczyny autyzmu nadal ...
Czytaj Dalej

Anoreksja (Jadłowstręt psychiczny)

Anoreksja (Jadłowstręt psychiczny)
ANOREKSJA - jadłowstręt psychiczny (łac. anorexia nervosa), zwany potocznie anoreksją, należy do grupy zaburzeń odżywiania. Podstawową cechą jest dążenie do ...
Czytaj Dalej

Depresja

Depresja
Depresja jest często występującym zaburzeniem psychicznym. To poważna choroba wymagająca szybkiego rozpoznania i skutecznego leczenia. Nieleczona wyraźnie zaburza funkcjonowanie chorego ...
Czytaj Dalej

Co to jest prezbiopia i jak z nią walczyć?

Co to jest prezbiopia i jak z nią walczyć?
Prezbiopia dotyczy każdej osoby w wieku powyżej 40 lat, chociaż pierwsze symptomy i czas ich zaobserwowania mogą być różne. Jest ...
Czytaj Dalej