Pokrzywka jest zespołem chorobowym, w którym charakterystycznym wykwitem jest bąbel pokrzywkowy, powstający bardzo szybko i ustępujący w ciągu kilku godzin bez pozostawienia śladu.

OBJAWY POKRZYWKI

  • bąble pokrzywkowe o różnych wymiarach oraz kształtach, koloru różowego i lub porcelanowo-białego, otoczone zaczerwienioną skórą
  • świąd.

Bąble pokrzywkowe mogą zajmować dużą powierzchnię skóry. Z uwagi na mechanizm powstawania choroby pokrzywce często towarzyszą inne objawy związane z obrzękiem błony śluzowej jamy ustnej i dróg oddechowych, takie jak duszność i kaszel.

Pokrzywkę można podzielić ze względu na czas utrzymywania się objawów.

Pokrzywka ostra:

  • trwa do 6 tygodni
  • występuje najczęściej u dzieci i młodzieży.

Pokrzywka przewlekła:

  • trwa 6 tygodni i dłużej
  • częściej występuje u dorosłych, szczególnie u kobiet.

PRZYCZYNY POKRZYWKI

Przyczyną powstawania bąbli pokrzywkowych jest aktywacja specyficznych komórek zwanych komórkami tucznymi i uwalnianie z nich mediatorów, m.in. histaminy, substancji, która powoduje wzrost przepuszczalności naczyń, obrzęk skóry właściwej i powstanie bąbla pokrzywkowego. Do aktywacji komórek tucznych może dochodzić na drodze alergicznej lub w innym mechanizmie powodującym pokrzywkę niealergiczną.

Występuje wiele rodzajów pokrzywki, które mogą być wywołane przez inne czynniki sprawcze.

Typy pokrzywki:

1. Pokrzywka alergiczna – wywołana jest działaniem alergenów, tj. substancji powodujących wystąpienie odpowiedzi układu immunologicznego tylko u ludzi predysponowanych, nie-wywołujących natomiast tych zmian u ludzi zdrowych.

Najczęstsze alergeny wywołujące pokrzywkę:

  • niektóre leki (penicylina, leki znieczulające miejscowo)
  • substancje zawarte w jadach owadów
  • alergeny wziewne
  • alergeny pokarmowe.

Najczęstsze alergeny pokarmowe:

  • orzechy, orzeszki ziemne
  • ryby
  • skorupiaki
  • mleko
  • owoce.

2. Pokrzywka fizykalna – wywołana jest przez bodźce fizyczne, takie jak ucisk, zimno, ciepło, światło.

3. Pokrzywka z nietolerancji – wywołana najczęściej przez substancje chemiczne i związana z działaniem mechanizmów niealergicznych. Reakcje nietolerancji wykazują zależność od dawki.

Czynniki wywołujące pokrzywkę z nietolerancji:

  • środki przeciwbólowe i inne leki (np. kwas acetylosalicylowy)
  • konserwanty i związki chemiczne dodawane do żywności (np. benzoesany)
  • barwniki.

4. Pokrzywka samoistna (pojawia się u 50% chorych).

5. Pokrzywka wewnątrzpochodna – wywołana przez czynniki wewnątrzustrojowe (może wystąpić w przebiegu niektórych chorób). Niekiedy wywołana jest czynnikami psychicznymi.

DIAGNOSTYKA POKRZYWKI

Chorobę rozpoznaje się na podstawie:

  • wywiadu lekarskiego
  • analizy stwierdzonych objawów klinicznych
  • wnikliwego badania lekarskiego.

Niekiedy mogą być wskazane badania pomocnicze, mające na celu ustalenie przyczyny pokrzywki:

  • testy skórne
  • próby płatkowe.

LECZENIE POKRZYWKI

W przypadku podejrzeń, że objawy skórne mogą mieć charakter pokrzywki i utrzymują się one lub pokrzywce towarzyszą inne niepokojące objawy (np. duszność), należy zasięgnąć porady lekarskiej. Leczenie opiera się głównie na stosowaniu maści łagodzącej swędzenie i zmniejszającej objawy zapalenia.

Stosuje się również leki przeciwhistaminowe podawane doustnie albo w zastrzyku.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • dbać o higienę osobistą
  • stosować filtry ochronne w czasie opalania
  • unikać ukąszeń owadów poprzez stosowanie środków odstraszających.

 NIE NALEŻY:

  • stosować leków bez konsultacji z lekarzem
  • drapać miejsc swędzących
  • spożywać w nadmiarze jaj, małż i czekolady.

W celu złagodzenia dolegliwości zaleca się stosowanie:

  • naparu z pokrzywy
  • naparu z mieszanki ziół: liścia babki, brzozy, korzenia mniszka
  • kąpieli ziołowych i kompresów
  • kremu z rumianku.

 

Świerzb

Świerzb
Świerzb jest chorobą zakaźną skóry, pasożytniczą, wywoływaną przez świerzbowca ludzkiego, zaliczanego do roztoczy. Choroba jest bardzo powszechna, a liczba zachorowań ...
Czytaj Dalej

Trądzik pospolity

Trądzik pospolity
Trądzik pospolity to schorzenie, którego podłożem jest nadmierne wytwarzanie łoju, charakteryzuje się występowaniem zaskórników, zmian skórnych grudkowo-krostkowych i torbieli ropnych ...
Czytaj Dalej

Znamiona

Znamiona
Znamiona to wrodzone nieprawidłowości rozwojowe skóry, mogące ujawniać się zarówno krótko po urodzeniu, jak i w życiu dorosłym. OBJAWY ZNAMION ...
Czytaj Dalej

Rany

Rany
Raną określa się przerwanie anatomicznej ciągłości tkanek w wyniku działania urazu. Rany klasyfikuje się najczęściej na podstawie: mechanizmu, jaki doprowadza ...
Czytaj Dalej