Mononukleoza zakaźna jest ostrą chorobą wirusową, występującą najczęściej u dzieci i osób młodych.

OBJAWY MONONUKLEOZY ZAKAŹNEJ

Czas od zakażenia do wystąpienia objawów wynosi 30-50 dni.

Choroba rozpoczyna się zwykle zespołem niecharakterystycznych objawów, wśród których mogą występować w różnym nasileniu:

  • osłabienie i wyczerpanie
  • bóle mięśniowo-stawowe
  • bóle głowy
  • brak apetytu
  • stany podgorączkowe
  • gorączka.

Z biegiem czasu rozwijają się właściwe objawy mononukleozy zakaźnej.

Właściwe objawy mononukleozy:

  • INFEKCJA GARDŁA, przebiega z silnym bólem, który zwykle zmusza pacjenta do zgłoszenia się do lekarza; zmiany w gardle mają znaczne nasilenie i towarzyszy im często nieżyt błony śluzowej nosa; na migdałkach stwierdza się białawe naloty; z ust chorego wydobywa się charakterystyczny mdły zapach, mowa jest nosowa i niewyraźna
  • GORĄCZKA, jest bardzo wysoka i może osiągać 40°C; utrzymuje się niekiedy bardzo długo, nawet 2-3 tygodnie
  • POWIĘKSZENIE WĘZŁÓW CHŁONNYCH, w przebiegu choroby dochodzi do uogólnionego (dzieci) lub regionalnego (młodzież i dorośli) powiększenia węzłów chłonnych, które mogą się zwiększać do 3 cm, są sprężyste i przesuwalne oraz bolesne przy dotykaniu
  • obrzęk powiek, nasady nosa i łuków brwiowych (występuje u dzieci)
  • powiększenie narządów wewnętrznych (wątroby, śledziony).

Objawy utrzymują się zwykle od 7 dni do 4 tygodni. Okres zdrowienia może trwać nawet kilka miesięcy, a powrót do pełnej aktywności życiowej może być utrudniony, jeśli w przebiegu mononukleozy zakaźnej wystąpi tzw. przewlekły zespół zmęczeniowy. Powikłania w przebiegu mononukleozy zakaźnej mogą być niebezpieczne, lecz występują rzadko.

Charakterystyka przewlekłego zespołu zmęczeniowego w przebiegu mononukleozy zakaźnej:

Przewlekły zespół zmęczeniowy rozwija się w okresie zdrowienia, zwykle u chorych, u których mononukleoza zakaźna miała przebieg łagodny. Przyczyna jego występowania nie jest znana.

Główne objawy mogą występować nawet w ciągu kilku miesięcy od przebycia choroby i są to przede wszystkim:

  • stałe uczucie wyczerpania
  • osłabienie
  • trudności w koncentracji
  • łatwa męczliwość
  • ogólne złe samopoczucie.

Powikłania mononukleozy zakaźnej:

  • znaczne zwężenie dróg oddechowych spowodowane powiększonymi węzłami chłonnymi oraz rozpulchnionymi migdałkami podniebiennymi, powodujące utrudnienie oddychania
  • zapalenie płuc
  • powikłania ze strony układu nerwowego (padaczka, zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie splotu barkowego)
  • zapalenie mięśnia sercowego
  • zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, zaburzenia w układzie płytek krwi)
  • pęknięcie śledziony (schorzenie bardzo rzadkie).

Zakażanie przez osobę chorą utrzymuje się bardzo długo i może sięgać 4-6 miesięcy od ustąpienia u niej objawów klinicznych.

PRZYCZYNY MONONUKLEOZY ZAKAŹNEJ

Przyczyną występowania choroby jest zakażenie krwinek białych (limfocytów, będących komórkami układu odpornościowego człowieka) wirusem Epsteina – Barr (EBV), który jest szeroko rozpowszechniony w populacji ludzkiej. Po zakażeniu dochodzi do namnożenia wirusa w jamie nosowo-gardłowej. Do zakażenia dochodzi najczęściej wskutek bezpośredniego kontaktu (pocałunek) lub przez zakażone przedmioty (zabawki). Materiałem zakaźnym jest ślina człowieka chorego na mononukleozę zakaźną lub nosiciela wirusa. Z uwagi na drogę zakażenia na mononukleozę zakaźną chorują najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym oraz dojrzewająca młodzież.

Z uwagi na powyższe zależności mononukleozę zakaźną nazywa się niekiedy „chorobą pocałunków” lub „chorobą studentów”.

DIAGNOSTYKA

Chorobę rozpoznaje się na podstawie objawów klinicznych oraz wnikliwego badania lekarskiego. W niektórych przypadkach może być wskazane wykonanie dodatkowych badań laboratoryjnych i innych badań, w zależności od stanu klinicznego chorego.

PORADY LEKARZA

 NALEŻY:

  • w przypadku podejrzenia mononukleozy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej. W przebiegu choroby podaje się przede wszystkim leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, chory powinien dużo odpoczywać. W niektórych przypadkach może być wskazana hospitalizacja. Najczęstszą jej przyczyną jest utrudnienie oddychania.

 NIE NALEŻY:

  • wykonywać intensywnych ćwiczeń i uprawiać sportów kontaktowych w przypadku powiększenia śledziony.

 

Włośnica (Trychinelloza)

Włośnica (Trychinelloza)
Włośnica jest chorobą zakaźną odzwierzęcą. inwazyjną, wywoływaną przez nicienie. Często przybiera postać epidemii. Choroba występuje głównie na półkuli północnej, rzadziej ...
Czytaj Dalej

Zakażenie wirusem HIV oraz AIDS

Zakażenie wirusem HIV oraz AIDS
AIDS (skrót od ang. Aquired Immunodeficiency Syndrome), czyli zespół nabytego upośledzenia odporności, to choroba o bardzo zróżnicowanym przebiegu i objawach ...
Czytaj Dalej

Borelioza

Borelioza
Borelioza to choroba zakaźna, zajmująca wiele narządów, przenoszona przez kleszcze, przebiegająca z zajęciem skóry, stawów, układu nerwowego i serca. Liczba ...
Czytaj Dalej

Tężec

Tężec
Tężec jest groźną chorobą zakaźną układu nerwowego, cechującą się wysoką śmiertelnością. wywołaną działaniem silnej toksyny bakteryjnej. OBJAWY TĘŻCA Choroba rozpoczyna się ...
Czytaj Dalej